Dominik Fijałkowski to obecnie jeden z najbardziej wybitnych polskich botaników. Pochodzi z ziemi lubelskiej. Na świat przyszedł niedaleko Chodla – miało to miejsce przed osiemdziesięcioma siedmioma laty. Przez bardzo wiele długich lat był związany ze znajdującym się w Lublinie Uniwersytetem Marii Curie Skłodowskiej. Na tej uczelni był on kierownikiem Katedry Systematyki i Geografii Roślin. Ma na swoim koncie aż dwadzieścia pięć książek. Do tego doliczyć należy jeszcze przeszło innych publikacji o charakterze naukowym. Warto w tym miejscu nadmienić, iż dzięki Fijałkowskiemu właśnie Lubelszczyzna jest jedynym w naszym kraju regionem, który ma bardzo szczegółowe opracowania dotyczące zbiorowisk między innymi leśnych oraz kserotermicznych. Naukowe badania w terenie prowadził on już od tego momentu, w którym rozpoczął studia wyższe. To on także założył lubelski Ogród Botaniczny i jako pierwszy objął stanowisko jego dyrektora. Był uhonorowany bardzo wieloma odznaczeniami, w tym także państwowymi.

Bolesław Hryniewiecki

Bolesław Hryniewiecki był polskim botanikiem żyjącym na przełomie stuleci dziewiętnastego oraz dwudziestego. Na świat przyszedł w Międzyrzecu Podlaskim w połowie lat siedemdziesiątych dziewiętnastego wieku. Zmarł natomiast w Brwinowie przed czterdziestoma sześcioma laty. Liczył sobie wówczas osiemdziesiąt osiem lat. Przyrodę studiował na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Jednakże podczas studiów wziął udział w manifestacji zorganizowanej ku pamięci Jana Kilińskiego, za co został z uczelni tej wyrzucony. Co więcej, zesłano go także w głąb Rosji. Ostatecznie studia ukończył w Dorpacie. Potem związał się z uniwersytetem znajdującym się w Odessie. Tam także objął stanowisko dyrektora botanicznego ogrodu. Potem wrócił do Warszawy i tam kontynuował swoją naukową karierę. Przez rok pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Warszawskiego. Począwszy od lat pięćdziesiątych minionego wieku należał do Polskiej Akademii Nauk. Współpracował z wieloma naukowymi wydawnictwami, sam był autorem szeregu publikacji.

Wacław Jaroniewski

Wacław Jaroniewski zmarł przed jedenastoma laty. Liczył sobie wówczas siedemdziesiąt siedem lat. Pochodził z Zakrzewa. Z wykształcenia był farmaceutą. Wykształcenie w tym zakresie zdobywał w Łodzi na znajdującej się tam Akademii Medycznej. Tam również po ukończeniu studiów przez wiele lat pracował. Miał na swoim koncie przeszło pięćset rozmaitych publikacji naukowych, z czego większość stanowiły artykuły napisane do specjalistycznych czasopism. Napisał również parę książek, spośród których wymienić można między innymi atlas zatytułowany „Jadowite węże świata”. Posiadał tytuł doktora. Mógł poszczycić się rozlicznymi wyróżnieniami oraz odznaczeniami, jak dla przykładu Złoty Krzyż Zasługi, Medal im. J. Łukasiewicza oraz Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Był członkiem wielu stowarzyszeń oraz organizacji, jak między innymi Polskiego Towarzystwa Zoologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego – a uściślając, jego łódzkiego oddziału. W tym ostatnim sprawował wiele różnych funkcji.