Gatunek ten od dawna interesuje naukowców z całego świata, w szczególności dlatego, gdyż są to jedyne ssaki zdolne do latania. Zwane są, rękoskrzydłymi, ponieważ ich górne kończyny przekształciły się w skrzydła. Ssaki te prowadzą nocny tryb życia. Dzielą się na dwa podgatunki: owocożerne i owadożerne. Razem wszystkich odmian nietoperzy jest 1700. Potrafią one poruszać się w przestrzeni powietrznej z prędkością 55 kilometrów na godzinę. Wbrew pozorom nie są one zbyt duże. Ważą zaledwie 1,35 kg. Ich rozpiętość skrzydeł w stosunku do reszty ciała jest duży – 170 centymetrów. Są to zwierzęta naprawdę niezwykłe. Potrafią nawet pływać, stylem podobnym do motylkowego. Do niedawna nie było wiadomo, że nietoperze wydają jakiekolwiek dźwięki. Nie wiedzieliśmy o tym, ponieważ nietoperze wydają ultradźwięki, czyli dźwięki o tak niskiej częstotliwości, że człowiek nie jest w stanie ich usłyszeć. Dźwięków tych używają do echolokacji. Polega ona na wysyłaniu dźwięków, które odbijając się od przeszkód, na zasadzie echa powracają do uszu nietoperza. To zdecydowanie ułatwia polowanie w nocy. Chyba najciekawszym gatunkiem nietoperza jest Wampir Zwyczajny. Żywi się on wyłącznie krwią ssaków. Swoimi zębami nacina skórę ofiary i zlizuje cieknącą krew. Ofiara nie zauważa napastnika, ponieważ ślina nietoperza zawiera substancje znieczulające oraz zapobiegające krzepnięciu krwi.

Mrówniki

Rodzina mrówników posiada tylko jeden gatunek, o tej samej nazwie. Mimo tego, nie grozi im jednak wyginięcie. Te zwierzęta zamieszkują praktycznie całą Afrykę na południe od Sahary. Ich pożywieniem są, jak sama nazwa wskazuje – mrówki oraz termity. Mrówniki mają ryjek podobny do świńskiego, jednak znacznie dłuższy. Umożliwia on wydobywanie pokarmu. Ciekawe jest, że mrówniki posiadają najlepszy węch ze wszystkich ssaków. W dalekiej przeszłości istniały trzy gatunki mrówników, jednak obecnie możemy oglądać ich skamieniałości, bowiem przetrwał tylko jeden. Ssaki te są blisko spokrewnione z kopytnymi. Prowadzą one, podobnie jak nietoperze nocny tryb życia. Waga ciała tych zwierząt wynosi około 60 kilogramów. Są one brązowoszare, prawie pozbawione owłosienia. Terytorium, które zajmuje jeden osobnik wynosi do pięciu kilometrów kwadratowych. Centralnym punktem terytorium mrównika jest jego nora, którą sam wykopuje w ziemi. Długość nory sięga nawet 10 metrów. Patrząc na zwierzę z profilu można by stwierdzić, że ma on coś w stylu garbu, jednak jest to naturalna budowa grzbietu. Długość ciała wynosi około 1,6 metra. Interesujące jest, że ciąża u mrówników trwa dość długo, bo aż 250 dni. Tubylcy nazywają je prosiętami ziemnymi, a wiąże się to z ich podobieństwem do świni. Niestety są one obiektem polowań.

Walenie

Waleniami nazywamy rząd ssaków zamieszkujących środowiska wodne. W większości w morzach i oceanach, jednak delfiny rzeczne zamieszkują środowiska słodkowodne. Również wieloryby czasami wpływają do rzek. Walenie są podobne do ryb, jednak jest to tylko wynikiem życia w tym samym środowisku. Uszy tych zwierząt są ukryte wewnątrz ciała, co ułatwia im poruszanie się we wodzie. Cechą odróżniającą je od ryb jest tylna, poziomo ustawiona płetwa, za pomocą której pływają. Od ryb odróżnia je również sposób oddychania. Nie oddychają one poprzez skrzela, tylko powietrzem atmosferycznym. Na walenie składają się: delfiny, wieloryby, orki, morświny itp. Każda samica walenia rodzi zawsze tylko jednego potomka w miocie. Uważa się, że walenie nie żyły w wodzie od początku swego istnienia, bo najprawdopodobniej pochodzą one od parzystokopytnych. Do porozumiewania wykorzystują echolokację. W przeciwieństwie do nietoperzy wydają w tym celu dość piskliwe, ostre dźwięki. W zasadzie wszystkie walenie są gatunkami zagrożonymi. Od setek lat ludzie polowali na wieloryby i inne walenie, w celu zdobycia mięsa, niezwykle zdrowego oleju, a także ambry, która służyła jako substancja przydatna w procesie produkcji perfum. Na szczęście w ostatnich latach zakazane tego typu praktyk, co znacznie zwiększyło szanse przetrwania tych zwierząt.