Większość roślin rosnących dziko, jak rów¬nież tych hodowanych w ogrodach po¬siada podobną budowę. Mają one korze¬nie, łodygę lub pień oraz liście. Niektóre posiadają korzenie czepne, kłącza, inne wyrastają z cebulek i bulw. Większość z nich wytwarza kwiaty, a wszystkie, aby żyć, potrzebują wody i światła. Jednakże, w świecie roślin istnieje też wiele gatunków, które wolą wegetować kosztem innych, niż wytwarzać pokarm samodzielnie. Jedną z nich jest jemioła, zielony półpasożyt o oliwkowozielonych, skórzastych, zimotrwałych liściach bytujący głównie na jabłoniach, gruszach, głogu, klonach, topolach, jesionach i lipach. Posiada zielone liście, w których odbywa się proces fotosyntezy. Jemioła pobiera tylko wodę i substancje mineralne od rośli¬ny żywicielskiej. Rośliny pasożytnicze wykształciły wiele spo¬sobów odnajdywania rośliny żywicielskiej. Jemioła wykorzystuje w tym celu ptaki, które żywią się jej jagodami. Owoce te wydzielają bardzo kleisty sok, ptaki zjadają owoce, wydalają nasiona, które przy¬klejone do zewnętrznej części ptasiego dzioba lub skoku są przenoszone na inne drzewa, tam, jeśli znajdą odpowiednie warunki, kiełkują i sadzonka wrasta w tkanki rośliny - gospodarza. Na począt¬ku młoda jemioła ma tylko jedną parę liści, rok później dwie, a w następnym roku cztery pary - roślinka zwykle co roku podwaja swą wielkość. Tkanki jemioły są mocno zakotwiczone w ciele żywiciela. Jeśli oderwie się pęd jemioły, wkrótce często obok na tej samej gałęzi drzewa - gospoda¬rza wyrosną nowe łodygi.

Bez fotosyntezy i bez korzeni

Wiele innych pasożytów, nie posiadających zielo¬nych liści polega w całości na swych żywicielach roślinnych, którzy przeprowadzają fotosyntezę. Zarazy - pasożytnicze rośliny zielne, i łuskiewniki - byliny pasożytnicze, nie posiadają żadnych zie¬lonych części i w całości czerpią substancje ko¬nieczne do życia z korzeni żywiciela. Rośliny te można napotkać w cienistych lasach, pasożytują¬ce na korzeniach drzew lub krzewów. Większość roślin zapuszcza korzenie w ziemi. Pobierają one składniki mineralne z gleby, inne natomiast żyją na drzewach lub skałach i są przy¬czepione do szczelin w korze lub zagłębień pomię¬dzy kamieniami. Są to epifity. Niektóre z nich, takie jak neoregelie, zbierają wodę w wazach uformowa¬nych przez liście; wpadające tam owady stanowią składniki potrzebne roślinie do wzrostu. Są też rośliny, które nie posiadają korzeni. Niektóre tilandsie, takie jak tzw. hiszpański mech, czerpią wszystko, co jest im potrzebne do życia z wilgot¬nego powietrza. W niektórych częściach świata, obficie zwisają z drutów linii telefonicznych i gałę¬zi drzew. Rośliny takie jak te są popularnie nazywane roślinami powietrznymi, gdyż mogą rosnąć bez gleby. Niektóre rośliny są bardzo nietypowe. Mówiąc o roślinach przychodzą nam na myśl zielone rośliny, potrzebujące słońca, procesu fotosyntezy, wody, gleby, korzeni i innych podobnych czynników. Jednak ta pierwsza myśl bywa błędna.