Koale zjadają wyłącznie liście eukaliptu¬sów. Młode liście i pędy eukaliptusa często zawierają zabójcze ilości cyjanowodoru i dzi¬kie koale unikają ich. Pierwsze koale trzymane w zoo otrzymywały młode liście i pędy co czę¬sto prowadziło do śmierci. Każdej nocy patroluje swoje terytorium, wydając szorstkie, chropowate dźwięki, informując w ten sposób inne samce o swojej przewadze. W czasie takich patroli kopuluje z każdą napotkaną samicą, gdyż jego, nawet trzyhektarowe terytorium, może nakładać się z obszarami występowania kilku sa¬mic, młodocianych samców lub nie przystępują¬cych do rozrodu innych dorosłych samców. Do¬rosłe koale prawie wcale nie przemieszczają się na większe odległości. Często wystarcza im do życia teren o powierzchni jednego hektara. Samce poniżej czwartego roku życia rzadko przystępują do rozrodu, samice z kolei zaczynają się rozmnażać, gdy mają dwa lata. Jedno młode, ważące w chwili narodzin niespełna pół grama, przytwierdza się do jednego z dwóch sutków, znajdujących się w otwartej do tyłu torbie. Gdy młode ma pięć miesięcy, samica zaczyna je kar¬mić półstrawioną mieszanką liści eukaliptusa, która wydostaje się przez jej odbyt. Papka zawie¬ra drobnoustroje, które są niezbędne dla prawid¬łowego trawienia liści eukaliptusa. W siódmym miesiącu życia młody koala opuszcza matczyną torbę i wdrapuje się na grzbiet matki. Po ukończeniu roku usamodzielnia się.

Wombaty

Przypominające wyglądem małego niedźwiedzia wombaty mają krępe ciało, małe oczy i masywną, spłaszczoną głowę. Ich krótkie, silne odnóża, za¬opatrzone w mocne pazury, są przystosowane do kopania w ziemi. Dnie spędzają w norach, a na powierzchnię wychodzą w nocy. Podczas gdy za¬mieszkujący półpustynne południowo-wschodnie rejony Australii wombat szerokogłowy (Lasior-hinus latifrons) nie jest zagrożony, tak samo jak wombat pospolity (Vombatus ursinus), to trzeci gatunek, Lasiorhinus krefftii, jest gatunkiem gi¬nącym. Jego liczebność ocenia się na ok. 20 osob¬ników. Wombaty pospolite zamieszkują lasy eu¬kaliptusowe stanu Queensland i wschodnią część stanu Wiktoria, gdzie żyją w pobliżu strumieni. Zęby wombatów są przystosowane do zjadania twardej, włóknistej trawy. Torbacze te są spokoj¬nymi ssakami, mają ustalone związki socjalne, a ich terytoria mają powierzchnię, w zależności od rodzaju środowiska, od 2,5 do 23 hektarów. Wombaty na większości obszaru Australii są chronione. Wyjątkiem jest wombat pospolity, który we wschodniej Wiktorii niszczy ogrodzenia zakładane w obawie przed plagą królików. W tym obszarzewięc wombaty nie są zwierzętami prawnie chronionymi, lecz zwierzętami pozbawionymi prawnej ochrony, są na tym obszarze takimi zwierzętami jak niemal wszystkie inne, pozbawione penych przywilejów prawnych.